gece yarasalarım geldiler yine başıma
bana beni anlatmaya
ne kadar acımasızlardı bana kendimi anlatırken
ama senin kadar olamaz kimse...
gündüz ışığını seviyorum
gece yarısı oldumu karabasanlar sarıyor her yeri
ama benden sıkılmış olmalılar bana seni anlatmaya başladılar
nedense seni anlatırken o kadar acımasız olmadılar
kendi elimle yapmışım herseyi
düşündüm hak verdim..
ben izin verdim
şimdi kendimle ve seninle mücadele zamanı
kuşandım zırhlarımı...