bir gün gelsen
söz aynı güzel gizeminle kal..
ama gel elinde papatyalar..

sıvılar içinde oldukları kabın şeklini alırlar dedi öğretmenim

nasıl bir şeyin içindeyiz

şekilsiz şemalsiz

herkes aynı kaptan olmak zorunda

geminin kaptanı tek

rotası tek

yolcusu tek

nasıl bir yol bu öğretmenim

geride durmak yok

dönüşü yok...

herkes bir gün kendine kalır dedi bilge

inanmak ne zor gelmişti..

kalbinle baş başa kaldığını düşünmek kadar zor

kabusların hiç bitmeyecek

boş salıncak sallanmaya devam edicek

beynin zonklamaya

kalbin Yaratıcı'nı bulmaya

esas sahibine yol almaya..

gittiğin yol mu kaldığın evmi

bu arayışmı yoksa duruşmu

bunu kimse bilmeyecek...

bir daha asla unutma
cam kanatır
ateş yakar
su boğar
elin mahrem değildir uzandığında kalbe
yılların küfünü atmak kolay mı
hele de içine bu denli işlemişken
inci yaratamazsın sen bunu çıkar aklından
yıkıntıdan miras yaratamazsın..
kalbini soğur
duygularını dondur
unutma cam kanatır
ateş yakar
su boğar
bozamazsın üstündeki ahların izlerini
bir daha uzanmaya kalktığında
kesik izlerine bak,kırdığın kalpler hala sıcak
kalkışma...kanatlarını yakma...

çok büyük düşünmek istiyorum
kocaman kocaman fikirlerim olsun
kocaman kocaman adamlarla kocaman işlerimiz olsun
dünyayı kurtarmak adına
birden hayalimden uyanıyorum
keskin alkol kokusu sarıyor hayalimi
bir çocuk devamlı ağlıyor
mermiler havada uçuşuyor
çocukların oyunları bozuluyor
körebeler gerçeğe dönüşüyor
bir baba terör estiriyor
bir kadın köşede ağlıyor
bir çocuk konuşamadığı için şiddete maruz kalıyor
hayır anne ben büyümek istemiyorum
bu dünya benim dünyam değil
benim dünyamda gözlerini çocuklara kapatan kocaman adamlar yok
ya şimdi????

kıpkırmızı bir yalnızlık içindeyim

şarabın son damlası kadar kırmızı

kanın akışı kadar hızlı

bıçak yarası kadar keskin bir kalp taşıyorum

duvarlar kırmızı,baktığım gözler kırmızı

ve dünya kırmızıya boyamak için insanları bir hayli hızlı

bu kadar hızlı dönen ise dünya mı yoksa benim başım mı???

dudaklarımda denizin tuzu

üzerimde yolculuk kokusu

ve omuzlarımda yanık hatıralarla

buradayım..

hayatın bana neler hazırladığını bilmeden

elimde ışığım yol alıyorum..

deniz tuzu beni çağırıyor

gün batmak üzere

yola çıkmak gerek

bir sonraki yolculuga kadar

sevgiyle kal..

bahar,çiçek kokusu ne anlamlı şimdi

ilkez aşık olanlar için

kar ne kadar anlamlı

ilk kez kar görenler için

denizde bir o kadar anlamlı

deniz görmemiş olanlara

ve ayrılık ne kadar da zor ilk kez yaşayanlar için

ilk ayrılık,ilk gözyaşı,ilk kaybediş,ilk mendil sallayış

sahi artık kimse mendil sallamıyor değilmi?

hangi masaldaydı bu?

yada ben hala hangi masalın içindeyim?

bana zor değil artık ayrılıklar

otogar kokusu yabancı değil

yabancı olan daha yaşamadıklarım

ilk kez yaşacağım onca şey varken

yaşadığın acıları yeni baştan yaşamamalı

bende öyle yapıyorum..

işte benim masalım

eğer birgün gelirsen uyandırma olurmu?

gidişini bir kez yaşadım aynısını bir daha yaşamayacağım..

fanusun camları ne kadar bulanık

her sabah ki gibi uyandım

ama aynı cam değil bu biliyorum

seçemiyorum yüzleri

peki ya yaşadığımı sandığım bu oda

yani benim dünyama ne oldu

neden bu duvar kırmızı herşey değişmiş

değişmeyen ise sadece bendim inanmak istemedim

yaşadığm dünyanın dekordan ibaret olduğuna

inanmak istemedim
bir sabah uyandığımda herşeyimi kaybedebileceğime

değişmek üzerine ne kadar da konuştum

buna konuşmak denirse

ama sen gül geç bunlara bir deli saçması de olurmu

bilme herşeyin bu kadar çabuk değiştiğini

sen güzel uykularına devam et

herşeyin olduğu gibi kalacağına inan

şimdi gece desem sana

nasılsa gündüz olacak diyeceksin

evet gündüz olacak ama kimin için???

Çikolata üzerine şiir


bu harflerin yan yana en tatlı hali gibi

gizemli bir dünyaya gitmek gibi

aynı çikolataya takılı kalmak aynı insanda takılıp kalmak gibi

yan etkilerine rağmen vazgeçememek gibi

ve dost eli gibi

en mutsuz olduğun anda elini uzatan

bir de anlayabilseydin beni

olurdun dostlarımdan biri gibi :-)

kararsız bulutlar bugün

tıpkı geçtiği gibi dünümün

kararsız,öfkeli,yorgun,ümitsiz

hepsini bir bünyede aynı anda barındıran düşünürün

kim çözecek zihnindeki iplerini düğümünün

ağlama duvarının önünde görmüşler beni

gözlerim ağlamaklıymış sadece

ellerim mum taşımaktaymış unutulmuş bir kilisede..

oysa kalbim hep olmak istediği yerde

çölde..

onun kalbinin olduğu yerde...

Bir adam

iki kadın

ikiside sevgili

ama aslında iki aynı kadın

bakışı aynı,tarzı aynı,

adam ikisini sevmekle daha aynı

madem kadınlar bu kadar aynı

neden iki kadın... 16-mayıs-2008/cuma

gökyüzünde havalanan kuş zümrüdü anka değil
ufukta gördüğün dağ kaf dağı değil
çölde çırpınan aşık mecnun değil..
gözlerini yola diken kadının gözleri leyla değil..
süleyman buraları terk edeli çok oldu
belkısta onla uzak oldu..
uyan dünya!
artık masal değil.. 25nisan 22.56

zaman ne kadarda çabuk geçiyor

başım döndürüyor bu tünel

ellerim titiriyor kararıyor gözlerim

açtığımda nerdeyim bende bilmiyorum

derinlerde bir yerlerde olmalıyım

şıp şıp damlayan gözyaşlarının sesini duyuyorum

evet içerdeyim işte hep olmak ıstediğim yerde

sırların gizemlerin gözyaşlarının saklandığı derinlikte

şimdi herşeyi daha net görüyorum

camsız perdesiz seçebiliyorum..

işte sen,işte o,işte ben

işte seçimlerimiz..

sıkışıp kalmışız bu tünelde

adı hayat iken... 7.nisan.2008