zaman ne kadarda çabuk geçiyor

başım döndürüyor bu tünel

ellerim titiriyor kararıyor gözlerim

açtığımda nerdeyim bende bilmiyorum

derinlerde bir yerlerde olmalıyım

şıp şıp damlayan gözyaşlarının sesini duyuyorum

evet içerdeyim işte hep olmak ıstediğim yerde

sırların gizemlerin gözyaşlarının saklandığı derinlikte

şimdi herşeyi daha net görüyorum

camsız perdesiz seçebiliyorum..

işte sen,işte o,işte ben

işte seçimlerimiz..

sıkışıp kalmışız bu tünelde

adı hayat iken... 7.nisan.2008