hayatıma bir pencere açtım

gözlerin! tren karası değil toprak kahve hiç değil

çiftlik yeşili değil olsa olsa selpak mavisi

hani ilk çıkanlardan, vazgeçtim tam değil

rengin, kendin, sesinin eksiği

hayatına bir pencere açtım

kendi pencereme hızla kaçtım

gördüklerim göreceklerim

sahi saat kaçtı

16 suları olmalı...

şimdi saat 23 suları

kendi penceremden sana bakıyorum

buğday sarısı,tükenmez kalem mavisi,tren karası..