dikenlerle çevrili kalbim en keskin düşüncelerim.. ve kendime olan kaybedişim... yorgun yılgın uykulu gülüşlerim... ya fazlası ya eksiği.. ama asla olmayan ortası ve rotası.. saçıyorum son kez ışıklarımı...
Birgün tünelin ucunda bir ışık gördüm elimi uzattım bana hiç bir zaman elini vermedi ama hep onunla yürümemi istedi..o gün bugündür dünya üzerindeki yürüyüşümü bir ışık aydınlatır...
GH 1.11.07