23 Haziran 2013 Pazar














arkadaşlar ve plak çizikleri 
benzer birbirine
sesler cızırtılı, derinde
değil gerçek halinde..
ve zamanı geldi temizlemenin..
hafiflettim yüklerimi
pamuklara sardım yenilerini
şimdi keyifle seyrediyorum emeklerimi..
daha güçlü, daha keyifli...

21 Mayıs 2011 Cumartesi


dikenlerle çevrili kalbim
en keskin düşüncelerim..
ve kendime olan kaybedişim...
yorgun yılgın uykulu gülüşlerim...
ya fazlası ya eksiği..
ama asla olmayan ortası ve rotası..
saçıyorum son kez ışıklarımı...

12 Şubat 2011 Cumartesi


boşa tükenen nefesimin harfleri

hareler çizmekteydi gökyüzünde..


gözlerini gördüm


aynı hareler gözbebeklerindeydiler...


harfler yan yana geldiler


üşüdüm...


ayrıldılar


ağladım...


dalgalandılar


daha çok sarıldım kendime..


şimdi ise dağıldılar..


gökyüzünde..gözlerinde..gözlerimde...


mavide..yeşilde...beyazda..tenimde..teninde..her yerde...


bir tür zehirdi..beynimde...


şimdi boşa tükenen nefesim,bitkinliğim...bırakılan ellerim,gözbebeklerim..


avutulmayı bekleyen bir çocuk gibi


akışın seyrinde sürüklenmekte...

5 Eylül 2010 Pazar


istanbulu dinlemek istiyorum gözlerim kapalı

istanbula gideceksin! dedi kararlı bir ifadeyle


bir istekmiydi sezgimiydi kader kısmetin ifadesimiydi bilemedim..


ama özlemin ifadesiydi onu bildim..


tanıdıktı çünkü


izler taşıyordu bana sana hepimize dair..


ve birazda isyanın kabullenilmeyişin ifadesiydi..


tek şehir var dedim..


durdu baktı kararlıydı.


İstanbula gideceksin!


O an anladım..


kızgınlığın ifadesiydi..yetmemenin..sevgisizliğin..


içimde Ankara dedim..


bir yer dur dedi..


alışmışlığın ifadesiydi güvenin garantide olmanın..


anladım..büyümenin ifadesiydi...

12 Temmuz 2010 Pazartesi


"istanbulun mermer taşları

başıma da konuyor martı kuşları"

imsak vakti

çocukluğum

orhan veli

istanbul anıları..

sokağın ötesinden gülümsüyor bana galatasaray formasıyla uyuduğunu

düşündüğüm arkadaşım

olanca masumluğu

diğer taraftan dostça gelıyor içimizde benden sonra en zekisi yani öyle sanırdım


olanca süsüne şaşırarak baktığım komşu kızı

ilkay akkaya dinlerken "ah sensiz"kendimden geçiriyor beni



işte sokağımızın ablalarından kınasında geceyarısına kadar oturduğumuz


sokağımıza ilk parkın kuruluşu ve daha nicesi...


nerden düştü aklıma bilmem


şimdi nerde nasıllar kimbilir..


çok zaman oldu orda olmayalı


zamanın dondugunu düşünüyor ınsan


orda olmasanda herşey herkes aynı yanılsaması


oysa zaman akıyor


kaldırım taşları her sene değişiyor


saçlarımıza aklar yer etmeye başlıyor


işte istanbul


gemileri rüyalarımdan eksik olmayan


ama edebi bir hayranlıktan değil


canının parçasını orada bırakmaktan


otogar kokusu..


yol hazırlıkları..



ayrılıklar..

yanlızlıklar

mutluluklar
hatıralar...

ben bunları yazmayacaktım ki
sahi nerden çıktı bütün bunlar...??
satırlarımda zihnim kadar dağınık oldular...

8 Temmuz 2010 Perşembe



zamanın beni en uzağa attığı zamanlardı

kuytu sarmaşık yosun kokusu


sessizlik korkusu


bulutların bile dikenleri olabileceğini öğrenecektim çok sonra..


doğru buluttan şekiller benzetirdik değilmi


diken gelmemişti aklımıza..


sevimlilerdi hatıralarımızda..


oysa hayat böyle değildi


öğrendik..


başımı kaldırıyorum


gülümsüyor bulutlar


eski bir sırdaş gibi


yosun kokusu daha sevimsiz


göz ucuyla süzüyorum


sarmaşıklar çok dolaşık..


seslilik korkutuyor artık


sen haklıydın


uzunca bir yolun tam ortasında


dizlerimize batan dikenler


kalakaldık..

27 Mayıs 2010 Perşembe


Her tercih bir vazgeçiştir klişesinden uzak olduğum zamanlardı

hersey yolunda giderken

mutlu olduğumu düşünürken

omzumdaki yükler yük olmazken

sezen şarkısı işte burda başlıyor çalmaya

"hani herkes arkadaş hani oyunlar sürerken

hani çerçeveler boş

hani körkütük sarhoş gençliğimizden

şarkılar bizi henüz bu kadar incitmezken..."

derken,severken,gülerken,isterken,özlerken,

bir baktım gözlerim eski gözler değil

gülüşüm aynı değil..

yeni bir yol var önümde..

yeni mutluluklar yeni yükler..